Conjugation of German verb finkeln
The irregular, strong conjugation of verb finkeln is not a standard-language variant. This is a suggestion of Gesellschaft zur Stärkung der Verben. The association makes itself strong for all weak verbs and ugly nouns ;-). This is intended to provide the verbs with a way out of regularity. For comparison, here is the weak verb finkeln.
irregular · haben
finkelt · fulnk · hat gefulnken
No colloquial e-Subtraction possible Change of the stem vowling i - u - u
The simple conjugated verbs in the present, past tense, imperative and subjunctive of finkeln
Present
| ich | fink(e)l(e)⁵ |
| du | finkelst |
| er | finkelt |
| wir | finkeln |
| ihr | finkelt |
| sie | finkeln |
Imperfect
| ich | fulnk |
| du | fulnkst |
| er | fulnk |
| wir | fulnken |
| ihr | fulnkt |
| sie | fulnken |
Imperative
| - | |
| fink(e)l(e)⁵ | (du) |
| - | |
| finkeln | wir |
| finkelt | (ihr) |
| finkeln | Sie |
Present Subj.
| ich | fink(e)le |
| du | finkelst |
| er | fink(e)le |
| wir | finkeln |
| ihr | finkelt |
| sie | finkeln |
Imperf. Subj.
| ich | fülnke |
| du | fülnkest |
| er | fülnke |
| wir | fülnken |
| ihr | fülnket |
| sie | fülnken |
Infinitive
| finkeln |
| zu finkeln |
Participle
| finkelnd |
| gefulnken |
⁵ Only in colloquial use
Indicative
The verb finkeln conjugated in the indicative Active in the present, past, and future tenses
Present
| ich | fink(e)l(e)⁵ |
| du | finkelst |
| er | finkelt |
| wir | finkeln |
| ihr | finkelt |
| sie | finkeln |
Imperfect
| ich | fulnk |
| du | fulnkst |
| er | fulnk |
| wir | fulnken |
| ihr | fulnkt |
| sie | fulnken |
Perfect
| ich | habe | gefulnken |
| du | hast | gefulnken |
| er | hat | gefulnken |
| wir | haben | gefulnken |
| ihr | habt | gefulnken |
| sie | haben | gefulnken |
Pluperf.
| ich | hatte | gefulnken |
| du | hattest | gefulnken |
| er | hatte | gefulnken |
| wir | hatten | gefulnken |
| ihr | hattet | gefulnken |
| sie | hatten | gefulnken |
Future I
| ich | werde | finkeln |
| du | wirst | finkeln |
| er | wird | finkeln |
| wir | werden | finkeln |
| ihr | werdet | finkeln |
| sie | werden | finkeln |
Future Perfect
| ich | werde | gefulnken | haben |
| du | wirst | gefulnken | haben |
| er | wird | gefulnken | haben |
| wir | werden | gefulnken | haben |
| ihr | werdet | gefulnken | haben |
| sie | werden | gefulnken | haben |
⁵ Only in colloquial use
Subjunctive
The conjugation in the subjunctive I and II and in the present tense, past tense, perfect, pluperfect and future tense for the verb finkeln
Present Subj.
| ich | fink(e)le |
| du | finkelst |
| er | fink(e)le |
| wir | finkeln |
| ihr | finkelt |
| sie | finkeln |
Imperf. Subj.
| ich | fülnke |
| du | fülnkest |
| er | fülnke |
| wir | fülnken |
| ihr | fülnket |
| sie | fülnken |
Perf. Subj.
| ich | habe | gefulnken |
| du | habest | gefulnken |
| er | habe | gefulnken |
| wir | haben | gefulnken |
| ihr | habet | gefulnken |
| sie | haben | gefulnken |
Pluperf. Subj.
| ich | hätte | gefulnken |
| du | hättest | gefulnken |
| er | hätte | gefulnken |
| wir | hätten | gefulnken |
| ihr | hättet | gefulnken |
| sie | hätten | gefulnken |
Future Subj.
| ich | werde | finkeln |
| du | werdest | finkeln |
| er | werde | finkeln |
| wir | werden | finkeln |
| ihr | werdet | finkeln |
| sie | werden | finkeln |
Fut. Perf. Subj.
| ich | werde | gefulnken | haben |
| du | werdest | gefulnken | haben |
| er | werde | gefulnken | haben |
| wir | werden | gefulnken | haben |
| ihr | werdet | gefulnken | haben |
| sie | werden | gefulnken | haben |
Conditional (würde)
Forms of the subjunctive II conjugated with "würde"
Subjunctive II
| ich | würde | finkeln |
| du | würdest | finkeln |
| er | würde | finkeln |
| wir | würden | finkeln |
| ihr | würdet | finkeln |
| sie | würden | finkeln |
Past Cond.
| ich | würde | gefulnken | haben |
| du | würdest | gefulnken | haben |
| er | würde | gefulnken | haben |
| wir | würden | gefulnken | haben |
| ihr | würdet | gefulnken | haben |
| sie | würden | gefulnken | haben |
Imperative
The forms of conjugation in the imperative Active present for the verb finkeln
Present
| fink(e)l(e)⁵ | (du) |
| finkeln | wir |
| finkelt | (ihr) |
| finkeln | Sie |
⁵ Only in colloquial use
Infinitive/Participle
The infinite forms participle and infinitive (with 'zu') in Active for finkeln
Infinitive I
| finkeln |
| zu finkeln |
Infinitive II
| gefulnken haben |
| gefulnken zu haben |
Participle I
| finkelnd |
Participle II
| gefulnken |
Dictionaries
All translation dictionaries