Conjugation of German verb fortmachen (hat) 〈Interrogative〉
The conjugation of the verb fortmachen (carry on, continue) is regular. Basic forms are macht fort?, machte fort? and hat fortgemacht?. The auxiliary verb of fortmachen is haben. sein can be used as well. First syllable fort- of fortmachen is separable. The flection is in Active and the use as Interrogative. For a better understanding, countless examples of the verb fortmachen are available. For practicing and consolidating, there are also free worksheets for fortmachen. You can not just fortmachen conjugate, but all German verbs. Comments ☆
regular · haben · separable
macht fort? · machte fort? · hat fortgemacht?
carry on, continue, depart, edge away, leave
/ˈfɔʁtmaxn̩/ · /ˈmaxt fɔʁt/ · /ˈmaxtə fɔʁt/ · /fɔʁtɡəˈmaxt/
weggehen, den Ort verlassen, an dem man gerade ist; weitermachen bei dem, was man macht
(sich+A, acc.)
» Er hatte sich bei Nacht und Nebel fortgemacht
und wäre über alle Berge gewesen, hätte ihn nicht der Nachbar am Bahnhof gesehen. He had disappeared in the night and fog and would have been over all the mountains, had not the neighbor seen him at the station.
The simple conjugated verbs in the present, past tense, imperative and subjunctive of fortmachen (hat)
Present
| mach(e)⁵ | ich | fort? |
| machst | du | fort? |
| macht | er | fort? |
| machen | wir | fort? |
| macht | ihr | fort? |
| machen | sie | fort? |
Imperfect
| machte | ich | fort? |
| machtest | du | fort? |
| machte | er | fort? |
| machten | wir | fort? |
| machtet | ihr | fort? |
| machten | sie | fort? |
Present Subj.
| mache | ich | fort? |
| machest | du | fort? |
| mache | er | fort? |
| machen | wir | fort? |
| machet | ihr | fort? |
| machen | sie | fort? |
Imperf. Subj.
| machte | ich | fort? |
| machtest | du | fort? |
| machte | er | fort? |
| machten | wir | fort? |
| machtet | ihr | fort? |
| machten | sie | fort? |
⁵ Only in colloquial use
Indicative
The verb fortmachen (hat) conjugated in the indicative Active in the present, past, and future tenses
Present
| mach(e)⁵ | ich | fort? |
| machst | du | fort? |
| macht | er | fort? |
| machen | wir | fort? |
| macht | ihr | fort? |
| machen | sie | fort? |
Imperfect
| machte | ich | fort? |
| machtest | du | fort? |
| machte | er | fort? |
| machten | wir | fort? |
| machtet | ihr | fort? |
| machten | sie | fort? |
Perfect
| habe | ich | fortgemacht? |
| hast | du | fortgemacht? |
| hat | er | fortgemacht? |
| haben | wir | fortgemacht? |
| habt | ihr | fortgemacht? |
| haben | sie | fortgemacht? |
Pluperf.
| hatte | ich | fortgemacht? |
| hattest | du | fortgemacht? |
| hatte | er | fortgemacht? |
| hatten | wir | fortgemacht? |
| hattet | ihr | fortgemacht? |
| hatten | sie | fortgemacht? |
Future I
| werde | ich | fortmachen? |
| wirst | du | fortmachen? |
| wird | er | fortmachen? |
| werden | wir | fortmachen? |
| werdet | ihr | fortmachen? |
| werden | sie | fortmachen? |
Future Perfect
| werde | ich | fortgemacht | haben? |
| wirst | du | fortgemacht | haben? |
| wird | er | fortgemacht | haben? |
| werden | wir | fortgemacht | haben? |
| werdet | ihr | fortgemacht | haben? |
| werden | sie | fortgemacht | haben? |
⁵ Only in colloquial use
Subjunctive
The conjugation in the subjunctive I and II and in the present tense, past tense, perfect, pluperfect and future tense for the verb fortmachen (hat)
Present Subj.
| mache | ich | fort? |
| machest | du | fort? |
| mache | er | fort? |
| machen | wir | fort? |
| machet | ihr | fort? |
| machen | sie | fort? |
Imperf. Subj.
| machte | ich | fort? |
| machtest | du | fort? |
| machte | er | fort? |
| machten | wir | fort? |
| machtet | ihr | fort? |
| machten | sie | fort? |
Perf. Subj.
| habe | ich | fortgemacht? |
| habest | du | fortgemacht? |
| habe | er | fortgemacht? |
| haben | wir | fortgemacht? |
| habet | ihr | fortgemacht? |
| haben | sie | fortgemacht? |
Pluperf. Subj.
| hätte | ich | fortgemacht? |
| hättest | du | fortgemacht? |
| hätte | er | fortgemacht? |
| hätten | wir | fortgemacht? |
| hättet | ihr | fortgemacht? |
| hätten | sie | fortgemacht? |
Conditional (würde)
Forms of the subjunctive II conjugated with "würde"
Imperative
The forms of conjugation in the imperative Active present for the verb fortmachen (hat)
Infinitive/Participle
The infinite forms participle and infinitive (with 'zu') in Active for fortmachen (hat)
Examples
Example sentences for fortmachen (hat)
-
Er hatte sich bei Nacht und Nebel
fortgemacht
und wäre über alle Berge gewesen, hätte ihn nicht der Nachbar am Bahnhof gesehen.
He had disappeared in the night and fog and would have been over all the mountains, had not the neighbor seen him at the station.
Examples
Translations
Translation of German fortmachen (hat)
-
fortmachen (hat)
carry on, continue, depart, edge away, leave
покидать, продолжать, удалиться, удаляться, уходить
continuar, irse, salir, seguir
continuer, partir, poursuivre, quitter
ayrılmak, devam etmek, gitmek
continuar, deixar, prosseguir, sair
andarsene, continuare, uscire
continua, pleca, părăsi
elhagyni, elmenni, folytatni
kontynuować, odejść, opuścić
αποχωρώ, συνεχίζω, φεύγω
doorgaan, verdergaan, verlaten, weggaan
odejít, opustit místo, pokračovat
fortsätta, gå bort, lämna
forlade, fortsætte, gå væk
去る, 続ける, 続行する, 離れる
continuar, marxar, sortir
jatkaa, lähteä, poistua
dra, forlate, fortsette
itzuli, jarraitu, joan
napustiti, nastaviti, otići
заминување, одминување, продолжи
nadaljevati, oditi, zapustiti
odísť, opustiť, pokračovať
napustiti, nastaviti, otići
napustiti, nastaviti, otići
йти, покидати, продовжувати
излизам, напускам, продължавам
адправіцца, пакінуць, працягваць
keluar, melanjutkan
rời khỏi, tiếp tục
davom etmoq, ketmoq
जारी रखना, निकलना
离开, 继续
ดำเนินต่อ, ออกจาก
계속하다, 떠나다
davam etmek, çıxmaq
აგრძელებ, გასვლა
চলে যাওয়া, চালিয়ে রাখা
dal, vazhdoj
जारी ठेवणे, निघणे
जारी राख्नु, निकल्नु
కొనసాగించు, వెళ్లి పోవడం
iziet, turpināt
தொடர்ந்து செய், வெளியேறுதல்
jätkata, lahkuma
հեռանալ, շարունակել
berdewam kirin, derketin
להמשיך، לעזוב، לצאת
استمرار، ترك المكان، مغادرة
ادامه دادن، ترک کردن، رفتن
جاری رکھنا، جگہ چھوڑنا، چلے جانا
fortmachen (hat) in dict.cc
Translations
Help us
Help us and become a hero by adding new entries and evaluating existing ones. As a thank you, you can use this website without ads once you reach a certain score.
|
|
Log in |
Definitions
Meanings and synonyms of fortmachen (hat)- weggehen, den Ort verlassen, an dem man gerade ist
- weitermachen bei dem, was man macht
Meanings Synonyms
Conjugation rules
Detailed rules for conjugation
Derivations
Derived forms of fortmachen (hat)
≡ bemachen
≡ losmachen
≡ fortgießen
≡ madigmachen
≡ fortzerren
≡ draufmachen
≡ fortexistieren
≡ kaltmachen
≡ fortstehlen
≡ fortgeben
≡ kehrtmachen
≡ heranmachen
≡ fortrücken
≡ fortpacken
≡ fortzahlen
≡ freimachen
Dictionaries
All translation dictionaries
Conjugate German verb fortmachen
Summary of all verb tenses for fortmachen (hat)
Clear online presentation of the verb 'fort·machen' including all verb forms. Therfore, the flection of the verb fort·machen can be useful for homework, tests, exams, German lessons in school, learning German, during studies and adult education. Especially for people learning German it is essential to know the correct flection of a verb (macht fort? - machte fort? - hat fortgemacht?).
fortmachen conjugation
| Present | Imperfect | Subjunctive I | Subjunctive II | Imperative | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | mach(e) fort? | machte fort? | mache fort? | machte fort? | - |
| du | machst fort? | machtest fort? | machest fort? | machtest fort? | mach(e) fort |
| er | macht fort? | machte fort? | mache fort? | machte fort? | - |
| wir | machen fort? | machten fort? | machen fort? | machten fort? | machen fort |
| ihr | macht fort? | machtet fort? | machet fort? | machtet fort? | macht fort |
| sie | machen fort? | machten fort? | machen fort? | machten fort? | machen fort |
Indicative Active
- Present: mach(e) ich fort?, machst du fort?, macht er fort?, machen wir fort?, macht ihr fort?, machen sie fort?
- Imperfect: machte ich fort?, machtest du fort?, machte er fort?, machten wir fort?, machtet ihr fort?, machten sie fort?
- Perfect: habe ich fortgemacht?, hast du fortgemacht?, hat er fortgemacht?, haben wir fortgemacht?, habt ihr fortgemacht?, haben sie fortgemacht?
- Pluperfect: hatte ich fortgemacht?, hattest du fortgemacht?, hatte er fortgemacht?, hatten wir fortgemacht?, hattet ihr fortgemacht?, hatten sie fortgemacht?
- Future: werde ich fortmachen?, wirst du fortmachen?, wird er fortmachen?, werden wir fortmachen?, werdet ihr fortmachen?, werden sie fortmachen?
- Future Perfect: werde ich fortgemacht haben?, wirst du fortgemacht haben?, wird er fortgemacht haben?, werden wir fortgemacht haben?, werdet ihr fortgemacht haben?, werden sie fortgemacht haben?
Subjunctive Active
- Present: mache ich fort?, machest du fort?, mache er fort?, machen wir fort?, machet ihr fort?, machen sie fort?
- Imperfect: machte ich fort?, machtest du fort?, machte er fort?, machten wir fort?, machtet ihr fort?, machten sie fort?
- Perfect: habe ich fortgemacht?, habest du fortgemacht?, habe er fortgemacht?, haben wir fortgemacht?, habet ihr fortgemacht?, haben sie fortgemacht?
- Pluperfect: hätte ich fortgemacht?, hättest du fortgemacht?, hätte er fortgemacht?, hätten wir fortgemacht?, hättet ihr fortgemacht?, hätten sie fortgemacht?
- Future: werde ich fortmachen?, werdest du fortmachen?, werde er fortmachen?, werden wir fortmachen?, werdet ihr fortmachen?, werden sie fortmachen?
- Future Perfect: werde ich fortgemacht haben?, werdest du fortgemacht haben?, werde er fortgemacht haben?, werden wir fortgemacht haben?, werdet ihr fortgemacht haben?, werden sie fortgemacht haben?
Conditional (würde) Active
- Imperfect: würde ich fortmachen?, würdest du fortmachen?, würde er fortmachen?, würden wir fortmachen?, würdet ihr fortmachen?, würden sie fortmachen?
- Pluperfect: würde ich fortgemacht haben?, würdest du fortgemacht haben?, würde er fortgemacht haben?, würden wir fortgemacht haben?, würdet ihr fortgemacht haben?, würden sie fortgemacht haben?
Imperative Active
- Present: mach(e) (du) fort, machen wir fort, macht (ihr) fort, machen Sie fort
Infinitive/Participle Active
- Infinitive I: fortmachen, fortzumachen
- Infinitive II: fortgemacht haben, fortgemacht zu haben
- Participle I: fortmachend
- Participle II: fortgemacht