Conjugation of German verb aufstacheln
The conjugation of the verb aufstacheln (incite, instigate) is regular. The principal parts of "aufstacheln" are "stachelt auf", "stachelte auf", and "hat aufgestachelt". The auxiliary verb of aufstacheln is haben. “aufstacheln” is a separable verb. The prefix auf is split off in the sentence. You can not just aufstacheln conjugate, but all German verbs. The flection is in Active and the use as Main. For a better understanding, countless examples of the verb aufstacheln are available. For practicing and consolidating, there are also free worksheets for aufstacheln. Comments ☆
regular · haben · separable
stachelt auf · stachelte auf · hat aufgestachelt
No colloquial e-Subtraction possible
incite, instigate, poison mind (against), revolutionise, revolutionize, spur on, stir up, urge
/ˈaʊ̯fˌʃtaːxlən/ · /ˈʃtaːxlt aʊ̯f/ · /ˈʃtaːxl tə aʊ̯f/ · /ˈaʊ̯fɡəˈstaːxl̩t/
aufwiegeln; anspornen; Zunder geben, aufhetzen, (jemandem) Beine machen, aufwiegeln
(acc., zu+D, gegen+A)
» Die Reeder hätten sich zum Bau neuer Ozeanriesen aufgestachelt
. The shipowners would have been incited to build new ocean giants.
The simple conjugated verbs in the present, past tense, imperative and subjunctive of aufstacheln
Present
| ich | stach(e)le | auf |
| du | stachelst | auf |
| er | stachelt | auf |
| wir | stacheln | auf |
| ihr | stachelt | auf |
| sie | stacheln | auf |
Imperfect
| ich | stachelte | auf |
| du | stacheltest | auf |
| er | stachelte | auf |
| wir | stachelten | auf |
| ihr | stacheltet | auf |
| sie | stachelten | auf |
Present Subj.
| ich | stach(e)le | auf |
| du | stachelst | auf |
| er | stach(e)le | auf |
| wir | stacheln | auf |
| ihr | stachelt | auf |
| sie | stacheln | auf |
Imperf. Subj.
| ich | stachelte | auf |
| du | stacheltest | auf |
| er | stachelte | auf |
| wir | stachelten | auf |
| ihr | stacheltet | auf |
| sie | stachelten | auf |
Indicative
The verb aufstacheln conjugated in the indicative Active in the present, past, and future tenses
Present
| ich | stach(e)le | auf |
| du | stachelst | auf |
| er | stachelt | auf |
| wir | stacheln | auf |
| ihr | stachelt | auf |
| sie | stacheln | auf |
Imperfect
| ich | stachelte | auf |
| du | stacheltest | auf |
| er | stachelte | auf |
| wir | stachelten | auf |
| ihr | stacheltet | auf |
| sie | stachelten | auf |
Perfect
| ich | habe | aufgestachelt |
| du | hast | aufgestachelt |
| er | hat | aufgestachelt |
| wir | haben | aufgestachelt |
| ihr | habt | aufgestachelt |
| sie | haben | aufgestachelt |
Pluperf.
| ich | hatte | aufgestachelt |
| du | hattest | aufgestachelt |
| er | hatte | aufgestachelt |
| wir | hatten | aufgestachelt |
| ihr | hattet | aufgestachelt |
| sie | hatten | aufgestachelt |
Subjunctive
The conjugation in the subjunctive I and II and in the present tense, past tense, perfect, pluperfect and future tense for the verb aufstacheln
Present Subj.
| ich | stach(e)le | auf |
| du | stachelst | auf |
| er | stach(e)le | auf |
| wir | stacheln | auf |
| ihr | stachelt | auf |
| sie | stacheln | auf |
Imperf. Subj.
| ich | stachelte | auf |
| du | stacheltest | auf |
| er | stachelte | auf |
| wir | stachelten | auf |
| ihr | stacheltet | auf |
| sie | stachelten | auf |
Perf. Subj.
| ich | habe | aufgestachelt |
| du | habest | aufgestachelt |
| er | habe | aufgestachelt |
| wir | haben | aufgestachelt |
| ihr | habet | aufgestachelt |
| sie | haben | aufgestachelt |
Pluperf. Subj.
| ich | hätte | aufgestachelt |
| du | hättest | aufgestachelt |
| er | hätte | aufgestachelt |
| wir | hätten | aufgestachelt |
| ihr | hättet | aufgestachelt |
| sie | hätten | aufgestachelt |
Conditional (würde)
Forms of the subjunctive II conjugated with "würde"
Imperative
The forms of conjugation in the imperative Active present for the verb aufstacheln
Infinitive/Participle
The infinite forms participle and infinitive (with 'zu') in Active for aufstacheln
Examples
Example sentences for aufstacheln
-
Die Reeder hätten sich zum Bau neuer Ozeanriesen
aufgestachelt
.
The shipowners would have been incited to build new ocean giants.
Examples
Translations
Translation of German aufstacheln
-
aufstacheln
incite, instigate, poison mind (against), revolutionise, revolutionize, spur on, stir up, urge
подстрекать, натравить, натравливать, подзадоривать, подзадорить, подстрекнуть
incitar, azuzar, concitar, estimular, incitar a, irritar, pinchar, provocar
attiser, exacerber, exciter, inciter, inciter à, monter contre, provoquer
kışkırtmak
incitar, instigar, acirrar contra, incentivar a
incitare, istigare, aizzare, incitare a, pungolare, spronare
incita, instiga
felbujt, ösztönöz
podburzać, podburzyć, podjudzać, podjudzić, podżegać, prowokować, zachęcać, zachęcić
ενθαρρύνω, ξεσηκώνω, παρακινώ, παροτρύνω
aanzetten, aanmoedigen, ophitsen, opruien
podněcovat, podněcovatnítit, vyburcovat
incitera, uppvigla
anstifte, opfordre, ophidse, opildne
刺激する, 煽動する
incitar, provocar
kiihottaa, provosoida, yllyttää
anspore, oppfordre
bultzatu, sustatu
navoditi, podsticati
подбуждам
spodbujati, vzpodbuditi
podnecovať, vyprovokovať
navoditi, podsticati
navoditi, poticati
підбурювати
подбуждам, подтиквам
падбухторваць
menghasut
kích động
tahrik qilmoq
उकसाना
煽动
ยุยง
선동하다
təşviq etmək
პროვოცირება, წაქეზება
উস্কানি দেওয়া
nxis
उकसवणे
उत्तेजित गर्नु
ప్రేరేపించు
uzkurināt
உந்துவது
ajendada
խթանել
teşvik kirin
להסית
تحريض
تحریک کردن
اکسانا، بھڑکانا
aufstacheln in dict.cc
Translations
Definitions
Meanings and synonyms of aufstacheln- zu bestimmten Handlungen anstiften
- aufwiegeln, anspornen, Zunder geben, aufhetzen, (jemandem) Beine machen, aufwiegeln
Meanings Synonyms
Prepositions
Prepositions for aufstacheln
jemand/etwas stachelt
etwas/jemanden gegenetwas/jemanden auf
jemand/etwas
gegenstachelt
etwas/jemanden auf
jemand/etwas
gegenstachelt
jemanden auf
jemand/etwas stachelt
jemanden gegenetwas/jemanden auf
jemand/etwas stachelt
jemanden gegenjemanden auf
jemand/etwas stachelt
jemanden zuetwas auf
jemand/etwas
zustachelt
etwas auf
Usages Prepositions
Conjugation rules
Detailed rules for conjugation
Derivations
Derived forms of aufstacheln
≡ aufbaumen
≡ aufrütteln
≡ aufbürsten
≡ auftreten
≡ aufpelzen
≡ anstacheln
≡ aufzerren
≡ aufbinden
≡ aufrauschen
≡ auflecken
≡ aufrollen
≡ aufschluchzen
≡ aufklaffen
≡ aufzwirbeln
≡ aufreden
≡ aufschlüsseln
Dictionaries
All translation dictionaries
Frequently asked questions about the verb "aufstacheln"
What are the principal parts of “aufstacheln”?
The principal parts of "aufstacheln" are "stachelt auf", "stachelte auf", and "hat aufgestachelt".
Which auxiliary verb is used to form „aufstacheln“?
The auxiliary verb of aufstacheln is haben.
Is “aufstacheln” regular or irregular?
The conjugation of the verb aufstacheln (incite, instigate) is regular.
Is "aufstacheln" separable or inseparable?
“aufstacheln” is a separable verb. The prefix auf is split off in the sentence.
At what language level is "aufstacheln" used?
How do you conjugate “aufstacheln” in the indicative?
The forms in the indicative are:
Present:
ich stach(e)le auf, du stachelst auf, er stachelt auf, wir stacheln auf, ihr stachelt auf, sie stacheln auf
Imperfect:
ich stachelte auf, du stacheltest auf, er stachelte auf, wir stachelten auf, ihr stacheltet auf, sie stachelten auf
Perfect:
ich habe aufgestachelt, du hast aufgestachelt, er hat aufgestachelt, wir haben aufgestachelt, ihr habt aufgestachelt, sie haben aufgestachelt
Pluperfect:
ich hatte aufgestachelt, du hattest aufgestachelt, er hatte aufgestachelt, wir hatten aufgestachelt, ihr hattet aufgestachelt, sie hatten aufgestachelt
Future:
ich werde aufstacheln, du wirst aufstacheln, er wird aufstacheln, wir werden aufstacheln, ihr werdet aufstacheln, sie werden aufstacheln
Future Perfect:
ich werde aufgestachelt haben, du wirst aufgestachelt haben, er wird aufgestachelt haben, wir werden aufgestachelt haben, ihr werdet aufgestachelt haben, sie werden aufgestachelt haben
What is the subjunctive of “aufstacheln”?
The subjunctive of “aufstacheln” is:
Present:
ich stach(e)le auf, du stachelst auf, er stachelt auf, wir stacheln auf, ihr stachelt auf, sie stacheln auf
Imperfect:
ich stachelte auf, du stacheltest auf, er stachelte auf, wir stachelten auf, ihr stacheltet auf, sie stachelten auf
Perfect:
ich habe aufgestachelt, du hast aufgestachelt, er hat aufgestachelt, wir haben aufgestachelt, ihr habt aufgestachelt, sie haben aufgestachelt
Pluperfect:
ich hatte aufgestachelt, du hattest aufgestachelt, er hatte aufgestachelt, wir hatten aufgestachelt, ihr hattet aufgestachelt, sie hatten aufgestachelt
Future:
ich werde aufstacheln, du wirst aufstacheln, er wird aufstacheln, wir werden aufstacheln, ihr werdet aufstacheln, sie werden aufstacheln
Future Perfect:
ich werde aufgestachelt haben, du wirst aufgestachelt haben, er wird aufgestachelt haben, wir werden aufgestachelt haben, ihr werdet aufgestachelt haben, sie werden aufgestachelt haben
Present:
ich stach(e)le auf, du stachelst auf, er stach(e)le auf, wir stacheln auf, ihr stachelt auf, sie stacheln auf
Imperfect:
ich stachelte auf, du stacheltest auf, er stachelte auf, wir stachelten auf, ihr stacheltet auf, sie stachelten auf
Perfect:
ich habe aufgestachelt, du habest aufgestachelt, er habe aufgestachelt, wir haben aufgestachelt, ihr habet aufgestachelt, sie haben aufgestachelt
Pluperfect:
ich hätte aufgestachelt, du hättest aufgestachelt, er hätte aufgestachelt, wir hätten aufgestachelt, ihr hättet aufgestachelt, sie hätten aufgestachelt
Future:
ich werde aufstacheln, du werdest aufstacheln, er werde aufstacheln, wir werden aufstacheln, ihr werdet aufstacheln, sie werden aufstacheln
Future Perfect:
ich werde aufgestachelt haben, du werdest aufgestachelt haben, er werde aufgestachelt haben, wir werden aufgestachelt haben, ihr werdet aufgestachelt haben, sie werden aufgestachelt haben
What is the imperative of “aufstacheln”?
The imperative of “aufstacheln” is:
Present:
stach(e)le (du) auf, stacheln wir auf, stachelt (ihr) auf, stacheln Sie auf
What non-finite forms does "aufstacheln" have?
The non-finite forms of “aufstacheln” are:
Present:
stach(e)le (du) auf, stacheln wir auf, stachelt (ihr) auf, stacheln Sie auf
Infinitive I:
aufstacheln, aufzustacheln
Infinitive II:
aufgestachelt haben, aufgestachelt zu haben
Participle I:
aufstachelnd
Participle II:
aufgestachelt