Conjugation of German verb auf-erlegen 〈Interrogative〉
The conjugation of the verb auferlegen (impose, assign) is regular. Basic forms are erlegt auf?, erlegte auf? and hat auferlegt?. The auxiliary verb of auferlegen is haben. First syllable auf- of auferlegen is separable. Can also be used not separable. The flection is in Active and the use as Interrogative. For a better understanding, countless examples of the verb auferlegen are available. For practicing and consolidating, there are also free worksheets for auferlegen. You can not just auferlegen conjugate, but all German verbs. Comments ☆
regular · haben · separable
erlegt auf? · erlegte auf? · hat auferlegt?
impose, assign, enjoin on, entail on, impose on, impose on oneself, impose upon oneself, inflict on, obligate
/ˈaʊ̯fɐˌleːɡən/ · /ɛɐ̯ˈleːkt aʊ̯f/ · /ɛɐ̯ˈleːktə aʊ̯f/ · /ˈaʊ̯fɐleːkt/
jemandem eine Pflicht oder Verantwortung auferlegen; bepacken, aufdrücken, aufladen, aufhalsen, strapazieren
(sich+D, dat., acc.)
» Ich erlege
Ihnen keine Bedingungen auf
. I do not impose any conditions on you.
The simple conjugated verbs in the present, past tense, imperative and subjunctive of auf-erlegen
Present
| erleg(e)⁵ | ich | auf? |
| erlegst | du | auf? |
| erlegt | er | auf? |
| erlegen | wir | auf? |
| erlegt | ihr | auf? |
| erlegen | sie | auf? |
Imperfect
| erlegte | ich | auf? |
| erlegtest | du | auf? |
| erlegte | er | auf? |
| erlegten | wir | auf? |
| erlegtet | ihr | auf? |
| erlegten | sie | auf? |
Present Subj.
| erlege | ich | auf? |
| erlegest | du | auf? |
| erlege | er | auf? |
| erlegen | wir | auf? |
| erleget | ihr | auf? |
| erlegen | sie | auf? |
Imperf. Subj.
| erlegte | ich | auf? |
| erlegtest | du | auf? |
| erlegte | er | auf? |
| erlegten | wir | auf? |
| erlegtet | ihr | auf? |
| erlegten | sie | auf? |
⁵ Only in colloquial use
Indicative
The verb auf-erlegen conjugated in the indicative Active in the present, past, and future tenses
Present
| erleg(e)⁵ | ich | auf? |
| erlegst | du | auf? |
| erlegt | er | auf? |
| erlegen | wir | auf? |
| erlegt | ihr | auf? |
| erlegen | sie | auf? |
Imperfect
| erlegte | ich | auf? |
| erlegtest | du | auf? |
| erlegte | er | auf? |
| erlegten | wir | auf? |
| erlegtet | ihr | auf? |
| erlegten | sie | auf? |
Perfect
| habe | ich | auferlegt? |
| hast | du | auferlegt? |
| hat | er | auferlegt? |
| haben | wir | auferlegt? |
| habt | ihr | auferlegt? |
| haben | sie | auferlegt? |
Pluperf.
| hatte | ich | auferlegt? |
| hattest | du | auferlegt? |
| hatte | er | auferlegt? |
| hatten | wir | auferlegt? |
| hattet | ihr | auferlegt? |
| hatten | sie | auferlegt? |
Future I
| werde | ich | auferlegen? |
| wirst | du | auferlegen? |
| wird | er | auferlegen? |
| werden | wir | auferlegen? |
| werdet | ihr | auferlegen? |
| werden | sie | auferlegen? |
Future Perfect
| werde | ich | auferlegt | haben? |
| wirst | du | auferlegt | haben? |
| wird | er | auferlegt | haben? |
| werden | wir | auferlegt | haben? |
| werdet | ihr | auferlegt | haben? |
| werden | sie | auferlegt | haben? |
⁵ Only in colloquial use
Subjunctive
The conjugation in the subjunctive I and II and in the present tense, past tense, perfect, pluperfect and future tense for the verb auf-erlegen
Present Subj.
| erlege | ich | auf? |
| erlegest | du | auf? |
| erlege | er | auf? |
| erlegen | wir | auf? |
| erleget | ihr | auf? |
| erlegen | sie | auf? |
Imperf. Subj.
| erlegte | ich | auf? |
| erlegtest | du | auf? |
| erlegte | er | auf? |
| erlegten | wir | auf? |
| erlegtet | ihr | auf? |
| erlegten | sie | auf? |
Perf. Subj.
| habe | ich | auferlegt? |
| habest | du | auferlegt? |
| habe | er | auferlegt? |
| haben | wir | auferlegt? |
| habet | ihr | auferlegt? |
| haben | sie | auferlegt? |
Pluperf. Subj.
| hätte | ich | auferlegt? |
| hättest | du | auferlegt? |
| hätte | er | auferlegt? |
| hätten | wir | auferlegt? |
| hättet | ihr | auferlegt? |
| hätten | sie | auferlegt? |
Conditional (würde)
Forms of the subjunctive II conjugated with "würde"
Imperative
The forms of conjugation in the imperative Active present for the verb auf-erlegen
Infinitive/Participle
The infinite forms participle and infinitive (with 'zu') in Active for auf-erlegen
Examples
Example sentences for auf-erlegen
-
Ich
erlege
Ihnen keine Bedingungenauf
.
I do not impose any conditions on you.
-
Wir brauchen uns keine Beschränkungen
aufzuerlegen
.
We don't need to impose any restrictions on ourselves.
-
Der Hang, überharte Strafen
aufzuerlegen
, muss eher schwinden als sein Anlass.
The tendency to impose excessively harsh penalties must rather diminish than its cause.
Examples
Translations
Translation of German auf-erlegen
-
auf-erlegen
impose, assign, enjoin on, entail on, impose on, impose on oneself, impose upon oneself, inflict on
наложить, возлагать, возложить, налагать, облагать, обложить
imponer, cargar de, echar, gravar, infligir, obligar
imposer, assujettir à, imposer à, infliger à, s'imposer
yüklemek, zorunluluk
impor, atribuir, cominar a, infligir, infligir a
imporre, applicare, assoggettare a, elevare, infliggere, ingiungere, obbligo, sobbarcare a
impune, încărca
kiró, kötelességet róni, ró
nałożyć, nakładać, nałożyć na
επιβάλλω
opleggen, opdragen, verplichten, voorschrijven
uložit, ukládat
ålägga, anbefalla, pålägga
pålægge
課す, 負わせる
carregar, imposar
määrätä, velvoittaa
pålegge
betebehar
nametnuti, obavezati
наметнување, обврска
naložiti
uložiť
nametnuti
nametnuti
зобов'язувати, покладати
възлагам, налагам
наложыць абавязак, пакласці абавязак
mewajibkan seseorang
áp đặt nghĩa vụ cho ai
majburiyat yuklamoq
कर्तव्य थोपना, दायित्व लगाना
强加义务给某人
มอบภาระให้ใคร
의무를 부과하다
kiminsə üzərinə öhdəlik qoymaq
ვალდებულება დააწესოს ვინმეზე
দায়িত্ব চাপিয়ে দেওয়া
ngarkoj detyrën dikujt
दायित्व लादणे
कसैमा दायित्व लगाउनु
ఒకరిపై బాధ్యత విధించటం
pienākumu uzlikt
ஒருவருக்கு பொறுப்பு விதைக்குதல்
kedagi kohustada
մեկի վրա պարտավորություն դնել
ser kesê zimmetê danîn
להטיל
يفرض، يُلزم، فرض
تحمیل کردن، مسئولیت دادن
ذمہ داری، فرض
auf-erlegen in dict.cc
Translations
Help us
Help us and become a hero by adding new entries and evaluating existing ones. As a thank you, you can use this website without ads once you reach a certain score.
|
|
Log in |
Definitions
Meanings and synonyms of auf-erlegen- jemandem eine Pflicht oder Verantwortung auferlegen, bepacken, aufdrücken, aufladen, aufhalsen, strapazieren
Meanings Synonyms
Conjugation rules
Detailed rules for conjugation
Derivations
Derived forms of auf-erlegen
≡ festlegen
≡ hinlegen
≡ bloßlegen
≡ auferstehen
≡ reinlegen
≡ offenlegen
≡ brachlegen
≡ stilllegen
≡ fortlegen
≡ loslegen
≡ auferwecken
≡ freilegen
≡ auferbauen
≡ zulegen
≡ einlegen
≡ auslegen
Dictionaries
All translation dictionaries
Conjugate German verb auferlegen
Summary of all verb tenses for auf-erlegen
Clear online presentation of the verb 'auf·erlegen' including all verb forms. Therfore, the flection of the verb auf·erlegen can be useful for homework, tests, exams, German lessons in school, learning German, during studies and adult education. Especially for people learning German it is essential to know the correct flection of a verb (erlegt auf? - erlegte auf? - hat auferlegt?).
auferlegen conjugation
| Present | Imperfect | Subjunctive I | Subjunctive II | Imperative | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | erleg(e) auf? | erlegte auf? | erlege auf? | erlegte auf? | - |
| du | erlegst auf? | erlegtest auf? | erlegest auf? | erlegtest auf? | erleg(e) auf |
| er | erlegt auf? | erlegte auf? | erlege auf? | erlegte auf? | - |
| wir | erlegen auf? | erlegten auf? | erlegen auf? | erlegten auf? | erlegen auf |
| ihr | erlegt auf? | erlegtet auf? | erleget auf? | erlegtet auf? | erlegt auf |
| sie | erlegen auf? | erlegten auf? | erlegen auf? | erlegten auf? | erlegen auf |
Indicative Active
- Present: erleg(e) ich auf?, erlegst du auf?, erlegt er auf?, erlegen wir auf?, erlegt ihr auf?, erlegen sie auf?
- Imperfect: erlegte ich auf?, erlegtest du auf?, erlegte er auf?, erlegten wir auf?, erlegtet ihr auf?, erlegten sie auf?
- Perfect: habe ich auferlegt?, hast du auferlegt?, hat er auferlegt?, haben wir auferlegt?, habt ihr auferlegt?, haben sie auferlegt?
- Pluperfect: hatte ich auferlegt?, hattest du auferlegt?, hatte er auferlegt?, hatten wir auferlegt?, hattet ihr auferlegt?, hatten sie auferlegt?
- Future: werde ich auferlegen?, wirst du auferlegen?, wird er auferlegen?, werden wir auferlegen?, werdet ihr auferlegen?, werden sie auferlegen?
- Future Perfect: werde ich auferlegt haben?, wirst du auferlegt haben?, wird er auferlegt haben?, werden wir auferlegt haben?, werdet ihr auferlegt haben?, werden sie auferlegt haben?
Subjunctive Active
- Present: erlege ich auf?, erlegest du auf?, erlege er auf?, erlegen wir auf?, erleget ihr auf?, erlegen sie auf?
- Imperfect: erlegte ich auf?, erlegtest du auf?, erlegte er auf?, erlegten wir auf?, erlegtet ihr auf?, erlegten sie auf?
- Perfect: habe ich auferlegt?, habest du auferlegt?, habe er auferlegt?, haben wir auferlegt?, habet ihr auferlegt?, haben sie auferlegt?
- Pluperfect: hätte ich auferlegt?, hättest du auferlegt?, hätte er auferlegt?, hätten wir auferlegt?, hättet ihr auferlegt?, hätten sie auferlegt?
- Future: werde ich auferlegen?, werdest du auferlegen?, werde er auferlegen?, werden wir auferlegen?, werdet ihr auferlegen?, werden sie auferlegen?
- Future Perfect: werde ich auferlegt haben?, werdest du auferlegt haben?, werde er auferlegt haben?, werden wir auferlegt haben?, werdet ihr auferlegt haben?, werden sie auferlegt haben?
Conditional (würde) Active
- Imperfect: würde ich auferlegen?, würdest du auferlegen?, würde er auferlegen?, würden wir auferlegen?, würdet ihr auferlegen?, würden sie auferlegen?
- Pluperfect: würde ich auferlegt haben?, würdest du auferlegt haben?, würde er auferlegt haben?, würden wir auferlegt haben?, würdet ihr auferlegt haben?, würden sie auferlegt haben?
Imperative Active
- Present: erleg(e) (du) auf, erlegen wir auf, erlegt (ihr) auf, erlegen Sie auf
Infinitive/Participle Active
- Infinitive I: auferlegen, aufzuerlegen
- Infinitive II: auferlegt haben, auferlegt zu haben
- Participle I: auferlegend
- Participle II: auferlegt