Conjugation of German verb veranlassen
The conjugation of the verb veranlassen (cause, induce) is regular. Basic forms are veranlasst, veranlasste and hat veranlasst. The auxiliary verb of veranlassen is haben. Prefix veran- of veranlassen is not separable. The flection is in Active and the use as Main. For a better understanding, countless examples of the verb veranlassen are available. For practicing and consolidating, there are also free worksheets for veranlassen. You can not just veranlassen conjugate, but all German verbs. The verb is part of the thesaurus of Zertifikat Deutsch respectivly Level C1. Comments ☆
C1 · regular · haben · inseparable
veranlasst · veranlasste · hat veranlasst
s-Contraction and e-Enhancement
cause, induce, prompt, bring about, actuate, arrange, bring on, bring to, bring to do, cause to do, commission, determine, dispose, induce to do, initiate, instigate, instruct, lead to do, make do, motivate, prompt to do, provoke, put, set, set up, trigger, originate
/fɛɐ̯ˈanˌlasn̩/ · /fɛɐ̯ˈanˌlasst/ · /fɛɐ̯ˈanˌlasstə/ · /fɛɐ̯ˈanˌlasst/
einen Auftrag erteilen; dazu bewegen, dass etwas Bestimmtes geschieht; anordnen, bewirken, loslegen lassen, (jemanden) motivieren
(acc., zu+D)
» Wer hat das veranlasst
? Who gave the order?
The simple conjugated verbs in the present, past tense, imperative and subjunctive of veranlassen
Present
| ich | veranlass(e)⁵ |
| du | veranlasst |
| er | veranlasst |
| wir | veranlassen |
| ihr | veranlasst |
| sie | veranlassen |
Imperfect
| ich | veranlasste |
| du | veranlasstest |
| er | veranlasste |
| wir | veranlassten |
| ihr | veranlasstet |
| sie | veranlassten |
Present Subj.
| ich | veranlasse |
| du | veranlassest |
| er | veranlasse |
| wir | veranlassen |
| ihr | veranlasset |
| sie | veranlassen |
Imperf. Subj.
| ich | veranlasste |
| du | veranlasstest |
| er | veranlasste |
| wir | veranlassten |
| ihr | veranlasstet |
| sie | veranlassten |
⁵ Only in colloquial use
Indicative
The verb veranlassen conjugated in the indicative Active in the present, past, and future tenses
Present
| ich | veranlass(e)⁵ |
| du | veranlasst |
| er | veranlasst |
| wir | veranlassen |
| ihr | veranlasst |
| sie | veranlassen |
Imperfect
| ich | veranlasste |
| du | veranlasstest |
| er | veranlasste |
| wir | veranlassten |
| ihr | veranlasstet |
| sie | veranlassten |
Perfect
| ich | habe | veranlasst |
| du | hast | veranlasst |
| er | hat | veranlasst |
| wir | haben | veranlasst |
| ihr | habt | veranlasst |
| sie | haben | veranlasst |
Pluperf.
| ich | hatte | veranlasst |
| du | hattest | veranlasst |
| er | hatte | veranlasst |
| wir | hatten | veranlasst |
| ihr | hattet | veranlasst |
| sie | hatten | veranlasst |
Future I
| ich | werde | veranlassen |
| du | wirst | veranlassen |
| er | wird | veranlassen |
| wir | werden | veranlassen |
| ihr | werdet | veranlassen |
| sie | werden | veranlassen |
Future Perfect
| ich | werde | veranlasst | haben |
| du | wirst | veranlasst | haben |
| er | wird | veranlasst | haben |
| wir | werden | veranlasst | haben |
| ihr | werdet | veranlasst | haben |
| sie | werden | veranlasst | haben |
⁵ Only in colloquial use
Subjunctive
The conjugation in the subjunctive I and II and in the present tense, past tense, perfect, pluperfect and future tense for the verb veranlassen
Present Subj.
| ich | veranlasse |
| du | veranlassest |
| er | veranlasse |
| wir | veranlassen |
| ihr | veranlasset |
| sie | veranlassen |
Imperf. Subj.
| ich | veranlasste |
| du | veranlasstest |
| er | veranlasste |
| wir | veranlassten |
| ihr | veranlasstet |
| sie | veranlassten |
Perf. Subj.
| ich | habe | veranlasst |
| du | habest | veranlasst |
| er | habe | veranlasst |
| wir | haben | veranlasst |
| ihr | habet | veranlasst |
| sie | haben | veranlasst |
Pluperf. Subj.
| ich | hätte | veranlasst |
| du | hättest | veranlasst |
| er | hätte | veranlasst |
| wir | hätten | veranlasst |
| ihr | hättet | veranlasst |
| sie | hätten | veranlasst |
Conditional (würde)
Forms of the subjunctive II conjugated with "würde"
Imperative
The forms of conjugation in the imperative Active present for the verb veranlassen
Infinitive/Participle
The infinite forms participle and infinitive (with 'zu') in Active for veranlassen
Examples
Example sentences for veranlassen
-
Wer hat das
veranlasst
?
Who gave the order?
-
Der Hausarzt
veranlasste
verschiedene Untersuchungen.
The family doctor ordered various examinations.
-
Welche Überlegung hat dich dazu
veranlasst
?
What consideration has led you to that?
-
Was veranlasst
dich, das zu glauben?
What makes you think that?
-
Was
veranlasste
dich dazu, dein Studium abzubrechen?
What prompted you to drop out of your studies?
-
Was hat dich dazu
veranlasst
, Portugiesisch zu lernen?
What made you learn Portuguese?
-
Der Abteilungsleiter
veranlasste
eine Inventur.
The department head ordered an inventory.
Examples
Translations
Translation of German veranlassen
-
veranlassen
cause, induce, prompt, bring about, actuate, arrange, bring on, bring to
побуждать, давать повод, дать повод, заказать, заставлять, инициировать, побудить, поручить
ordenar, provocar, causar, disponer, encargar, hacer que, impeler a, impulsar a hacer
faire faire, ordonner, donner un ordre, décider à, engager à, entrainer dans, entraîner dans, inciter
görev vermek, harekete geçirmek, neden olmak, sebep olmak, sebep vermek
ordenar, provocar, causar, comandar, determinar, fazer acontecer, induzir a, instigar
ordinare, provocare, cagionare, commissionare, indurre, indurre a, predisporre, provvedere a
comanda, determina, dispune, provoca
indít, intézkedik, késztet, megbízást adni, okoz, rábír
zlecać, polecać, polecić, skłaniać, spowodować, wykonywać, zarządzać, zarządzić
εντολή, κινούμαι, οδηγώ, παρακινώ, προκαλώ, φροντίζω
aanleiding geven tot, aanzetten, doen gebeuren, ertoe brengen, ervoor zorgen, opdracht geven, teweegbrengen, veroorzaken
přimět, dát podnět, dávat podnět, opatřovat, opatřovatřit, podněcovat, podněcovatnítit, pověřit
föranleda, ge uppdrag, se till, åstadkomma
foranledige, bestille, få til at ske, give order
依頼する, 促す, 引き起こす, 指示する
causar, comandar, disposar, encarregar, fer que, induir, motivar, ordenar
aiheuttaa, määrätä, käskyttää, saada aikaan
foranledige, forårsake, få til, gi oppdrag
agindu, bultzarazi, bultzatu, eragitea
naručiti, pokrenuti, uzrokovati, zadatak
заказ, поттикнување, предизвикување, упатство
naročiti, pripraviti, spodbuditi, ukazati
nariadiť, povoliť, spôsobiť, vyvolať
naručiti, pokrenuti, uzrokovati, zadužiti
naručiti, pokrenuti, uzrokovati, zadužiti
доручити, змушувати, спонукати
възлагам, накарвам, поръчвам, предизвиквам
даць загад, прычыняць, спрыяць
memesan, mendorong, menugaskan, menyebabkan
gây ra, khiến, đặt hàng, ủy thác
buyurtma bermoq, sabab bo‘lmoq, topsiriq bermoq, undamoq
ऑर्डर देना, कराना, ठेका देना, प्रेरित करना
下单, 促使, 委托, 导致
ก่อให้เกิด, ทำให้, ว่าจ้าง, สั่งซื้อ
유도하다, 유발하다, 의뢰하다, 주문하다
sifariş vermək, səbəb olmaq, tapşırmaq, təşviq etmək
გამოწვევა, დაკვეთა, შეკვეთა
অর্ডার করা, ঘটানো, প্ররোচিত করা
ngarkoj, porosit, shkaktoj, shtyj
ऑर्डर देणे, करून घेणे, ठेका देणे, प्रेरित करणे
अर्डर गर्नु, गराउनु, ठेक्का दिनु, प्रेरित गर्नु
ఆర్డర్ ఇవ్వు, కలిగించు, పని అప్పగించు, ప్రేరేపించు
izraisīt, pamudināt, pasūtīt, uzdot
ஆர்டர் செய், உண்டாக்கு, ஒப்பந்தம் வழங்கு, தூண்டு
ajendama, põhjustama, tellima
առաջացնել, հանձնարայել, մղել, պատվիրել
sebeb bûn, sîpariş kirin
לגרום، להורות، להניע
إحداث، تحفيز، تكليف، توجيه
تحریک کردن، مأموریت دادن، مجبور کردن
تفویض کرنا، حکم دینا، سبب بننا، کسی چیز کا ہونا
veranlassen in dict.cc
Translations
Help us
Help us and become a hero by adding new entries and evaluating existing ones. As a thank you, you can use this website without ads once you reach a certain score.
|
|
Log in |
Definitions
Meanings and synonyms of veranlassen- einen Auftrag erteilen, anordnen, befehlen
- dazu bewegen, dass etwas Bestimmtes geschieht, bewirken, herbeiführen, hervorrufen, verursachen, bringen
- anordnen, loslegen lassen, (jemanden) motivieren, anweisen, animieren, (jemandem) Anlass geben
Meanings Synonyms
Prepositions
Prepositions for veranlassen
Conjugation rules
Detailed rules for conjugation
Derivations
Derived forms of veranlassen
≡ veranschlagen
≡ veranstalten
≡ davonlassen
≡ gehenlassen
≡ auslassen
≡ dalassen
≡ entlassen
≡ belassen
≡ erlassen
≡ auflassen
≡ veranlagen
≡ heranlassen
≡ ablassen
≡ fortlassen
≡ durchlassen
≡ herlassen
Dictionaries
All translation dictionaries
Conjugate German verb veranlassen
Summary of all verb tenses for veranlassen
Clear online presentation of the verb 'veranlassen' including all verb forms. Therfore, the flection of the verb veranlassen can be useful for homework, tests, exams, German lessons in school, learning German, during studies and adult education. Especially for people learning German it is essential to know the correct flection of a verb (veranlasst - veranlasste - hat veranlasst).
veranlassen conjugation
| Present | Imperfect | Subjunctive I | Subjunctive II | Imperative | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | veranlass(e) | veranlasste | veranlasse | veranlasste | - |
| du | veranlasst | veranlasstest | veranlassest | veranlasstest | veranlass(e) |
| er | veranlasst | veranlasste | veranlasse | veranlasste | - |
| wir | veranlassen | veranlassten | veranlassen | veranlassten | veranlassen |
| ihr | veranlasst | veranlasstet | veranlasset | veranlasstet | veranlasst |
| sie | veranlassen | veranlassten | veranlassen | veranlassten | veranlassen |
Indicative Active
- Present: ich veranlass(e), du veranlasst, er veranlasst, wir veranlassen, ihr veranlasst, sie veranlassen
- Imperfect: ich veranlasste, du veranlasstest, er veranlasste, wir veranlassten, ihr veranlasstet, sie veranlassten
- Perfect: ich habe veranlasst, du hast veranlasst, er hat veranlasst, wir haben veranlasst, ihr habt veranlasst, sie haben veranlasst
- Pluperfect: ich hatte veranlasst, du hattest veranlasst, er hatte veranlasst, wir hatten veranlasst, ihr hattet veranlasst, sie hatten veranlasst
- Future: ich werde veranlassen, du wirst veranlassen, er wird veranlassen, wir werden veranlassen, ihr werdet veranlassen, sie werden veranlassen
- Future Perfect: ich werde veranlasst haben, du wirst veranlasst haben, er wird veranlasst haben, wir werden veranlasst haben, ihr werdet veranlasst haben, sie werden veranlasst haben
Subjunctive Active
- Present: ich veranlasse, du veranlassest, er veranlasse, wir veranlassen, ihr veranlasset, sie veranlassen
- Imperfect: ich veranlasste, du veranlasstest, er veranlasste, wir veranlassten, ihr veranlasstet, sie veranlassten
- Perfect: ich habe veranlasst, du habest veranlasst, er habe veranlasst, wir haben veranlasst, ihr habet veranlasst, sie haben veranlasst
- Pluperfect: ich hätte veranlasst, du hättest veranlasst, er hätte veranlasst, wir hätten veranlasst, ihr hättet veranlasst, sie hätten veranlasst
- Future: ich werde veranlassen, du werdest veranlassen, er werde veranlassen, wir werden veranlassen, ihr werdet veranlassen, sie werden veranlassen
- Future Perfect: ich werde veranlasst haben, du werdest veranlasst haben, er werde veranlasst haben, wir werden veranlasst haben, ihr werdet veranlasst haben, sie werden veranlasst haben
Conditional (würde) Active
- Imperfect: ich würde veranlassen, du würdest veranlassen, er würde veranlassen, wir würden veranlassen, ihr würdet veranlassen, sie würden veranlassen
- Pluperfect: ich würde veranlasst haben, du würdest veranlasst haben, er würde veranlasst haben, wir würden veranlasst haben, ihr würdet veranlasst haben, sie würden veranlasst haben
Imperative Active
- Present: veranlass(e) (du), veranlassen wir, veranlasst (ihr), veranlassen Sie
Infinitive/Participle Active
- Infinitive I: veranlassen, zu veranlassen
- Infinitive II: veranlasst haben, veranlasst zu haben
- Participle I: veranlassend
- Participle II: veranlasst